4 Δεκ 2009

Ιερό Ευαγγέλιο, Κυριακής Ι’ Λουκά, 6 Δεκεμβρίου 2009

Image and video hosting by TinyPic

Κυριακή Ι’ Λουκά, 6 Δεκεμβρίου 2009

Λουκ. ιγ’ 10-17


10 Ἦν δὲ διδάσκων ἐν μιᾷ τῶν συναγωγῶν ἐν τοῖς σάββασι.

11 καὶ ἰδοὺ γυνὴ ἦν πνεῦμα ἔχουσα ἀσθενείας ἔτη δέκα καὶ ὀκτώ, καὶ ἦν συγκύπτουσα καὶ μὴ δυναμένη ἀνακύψαι εἰς τὸ παντελές.

12 ἰδὼν δὲ αὐτὴν Ἰησοῦς προσεφώνησε καὶ εἶπεν αὐτῇ· Γύναι, ἀπολέλυσαι τῆς ἀσθενείας σου·

13 καὶ ἐπέθηκεν αὐτῇ τὰς χεῖρας· καὶ παραχρῆμα ἀνωρθώθη καὶ ἐδόξαζε τὸν Θεόν.

14 ἀποκριθεὶς δὲ ἀρχισυνάγωγος, ἀγανακτῶν ὅτι τῷ σαββάτῳ ἐθεράπευσεν Ἰησοῦς, ἔλεγε τῷ ὄχλῳ· Ἓξ ἡμέραι εἰσὶν ἐν αἷς δεῖ ἐργάζεσθαι· ἐν ταύταις οὖν ἐρχόμενοι θεραπεύεσθε, καὶ μὴ τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου.

15 ἀπεκρίθη οὖν αὐτῷ Κύριος καὶ εἶπεν· Ὑποκριτά· ἕκαστος ὑμῶν τῷ σαββάτῳ οὐ λύει τὸν βοῦν αὐτοῦ τὸν ὄνον ἀπὸ τῆς φάτνης καὶ ἀπαγαγὼν ποτίζει;

16 ταύτην δὲ, θυγατέρα Ἀβραὰμ οὖσαν, ἣν ἔδησεν σατανᾶς ἰδοὺ δέκα καὶ ὀκτὼ ἔτη, οὐκ ἔδει λυθῆναι ἀπὸ τοῦ δεσμοῦ τούτου τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου;

17 καὶ ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ κατῃσχύνοντο πάντες οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ, καὶ πᾶς ὄχλος ἔχαιρεν ἐπὶ πᾶσι τοῖς ἐνδόξοις τοῖς γινομένοις ὑπ' αὐτοῦ.


10 να Σάββατον δίδασκε ες μίαν π τς συναγωγάς.

11 Κα το κε μι γυνακα, πο εχε πνεμα σθενείας π δέκα κτ χρόνια κα το σκυμμένη κα δν μποροσε ν σταθ λως διόλου ρθή.

12 ταν τν εδε ησος, τν κάλεσε κα τς επε, «Γυνακα, εσαι λευθερωμένη π τν ρρώστεια σου»·

13 κα βαλε πάνω της τ χέρια, ατ δ μέσως νορθώθηκε κα δόξαζε τν Θεόν.

14 λαβε τότε τν λόγον ρχισυναγωγός, γανακτισμένος διότι ησος θεράπευσε κατ τ Σάββατον, κα επε ες κείνους πο παρευρίσκοντο κε, «πάρχουν ξη μέρες πο πιτρέπεται ργασία· τότε ν ρχεσθε κα ν θεραπεύεσθε κα χι τν μέραν το Σαββάτου».

15 Κύριος πεκρίθη, «ποκριτά, δν λύνει καθένας π σς, κατ τ Σάββατον, τ βόδι του τν νον του π τν σταλον κα τν φέρνει ν τν ποτίσ;

16 Ατ δ πο εναι θυγατέρα το βραμ κα τν εχε δεμένη Σατανς π δέκα κτ χρόνια, δν πρεπε ν λυθ π τ δεσμ ατ τν μέραν το Σαββάτου;».

17 Μ τ λόγια ατ, λοι ο ντίπαλοί του ντροπιάζοντο, ν λον τ πλθος χαιρε δι’ λα τ νδοξα πράγματα πο ατς κανε.


".....Και μόνο που θα την έβλεπες, θα ράγιζε η καρδιά σου! Το κεφάλι της ακουμπούσε σχεδόν στη γη! Μονίμως! Δεν μπορούσε ούτε στο ελάχιστο να κοιτάξει προς τα πάνω, "μη δυνάμενη ανακύψαι εις το παντελές". Δε θύμιζε άνθρωπο, αλλά τετράποδι! Τέτοιο ελεεινό κατάντημα!
Είχε, λοιπόν, κάθε λόγο να μην πάει στη Συναγωγή, αλλά να κλεισθεί στο σπίτι της.
Και όμως! Αυτή η τόσο άρρωστη είχε τόσο γενναία ψυχή, ώστε πήγε μπουσουλώντας στη Συναγωγή για να δει και να ακούσει τον Χριστό!
Και ο Χριστός μόλις την είδε, έστρεψε επάνω της το στοργικό Του βλέμμα! Και την προσφώνησε μπροστά στον κόσμο! "Ω, αξιοσέβαστη γυνάικα! Απαλλάσεσαι από την αρρώστια σου!" Έβαλε επάνω της το άγιό Του χέρι και αυτή αμέσως στάθηκε όρθια, δοξάζοντας τον Κύριο (Λκ.13,13).
Ο Χριστός τίμησε και αντάμειψε με το παραπάνω την άρρωστη αυτή γυναίκα, γιατί ενώ ήταν άρρωστη, δεν κλείσθηκε στο σπίτι της! Κόπιασε, ίδρωσε και πήγε στη Συναγωγή, που ήταν ο Χριστός! "

Πηγή: Κυριακή στην Εκκλησία, Αρχιμ. Βασ. Μπακογιάννη.



Δεν υπάρχουν σχόλια: